// EVENEMENTEN Verslagen 2005
 
Verslag ELC Electro zweef + radio zweef 12 Juni 2005.
Zondag 12 Juni 2005

Ondanks de weersvoorspellingen leek het nog best aardig weer te worden op zondag 12 juni met als gevolg dat dat een aantal ELC-ers toch nog vroeg uit de veren moesten op deze dag. Ton en Cees liepen al 9:15 op het veld rond. De anderen waren wat later omdat ze in het clubgebouw vergeefs de ‘low-pass’staken hadden gezocht die al twee weken op het veld rondslingerden. Nadat Rijk een paar VZG-ers duidelijk had gemaakt dat het niet echt noodzakelijk was midden op het veld te gaan staan als je wilde vliegen, konden we van start.

Ondanks de stevige wind werden de figuren van de eerst ronde netjes door Ton en Paul gevlogen. Ook Cees, de Joop Soetemelk van de ELC, (hoewel Joop werd tenminste altijd nog tweede), vloog de eerste ronde niet slecht en wist voor het eerst punten te halen bij de low-pass. Na de eerste ronde kwam ook Rob Olijve op het veld met z’n Elipsoid, precies op tijd om nog mee te doen met de wedstrijd. Dit werd echter wel een zeer korte deelname aangezien z’n kist alleen down en geen up kon sturen vanwege een loszittende stuurstang. Hij heeft nog even overwogen om dan maar het hele programma in rugvlucht uit te voeren, maar daar hebben we hem gelukkig van weten te weerhouden.

Het weer bleef mee zitten, dus ook de radio-zweef wedstrijd kon doorgang vinden. Naast de gebruikelijke bezetting van Ton (Solution), Paul (P13) en Carel (Waste of time -geintje) was er ook een veel belovende nieuwkomer aanwezig. Cees had z’n Ellipsoid tot zwever omgebouwd. De neus van deze voormalige Oostblok kist zag er cool uit met een fraaie aluminium neus. De vraag was natuurlijk wel of alles heel zou blijven aan de schietlijn.

Maar voordat het zover was schoot Ton z’n Solution de lucht in. Eenmaal op hoogte bleek dit model geen afscheid van de lijn te willen nemen. Ton had wel eens naar vrije-vlucht modellen met zwaaihaken gekeken en dacht dat hij ook wel een bochtje aan de lijn zou kunnen maken. Dit bleek tocht iets lastiger. Ongeveer 2 m boven de grond ging de duikvlucht over in een soort drie-punts landing met een overwegend vertikale snelheidscomponent. De Solution doorstond deze beproeving verbazingwekkend goed. Alleen de breekbout van het stabilo deed z’n naam eer aan. Gelukkig kon Ton daarom doorvliegen en de omstanders nog op enig spectakel tracteren met half overtrokken loopings en het wegvallen uit een bocht op lage hoogte.

Helaas ware de omstandigheden niet echt thermisch. Zelf de bird of time van Carel die toch op een behoorlijke hoogte kwam, zakte er snel onderuit. Daarna moest de Ellips van Cees eraan geloven. Paul dacht wel in te kunnen schatten hoeveel lijnspanning deze kist zou kunnen hebben. En dat bleek inderdaad het geval. De Ellipsoid klom mooi stabiel naar boven en bleek daarna nog heel aardig te vliegen. Tijdens de tweede ronde werd zelf nog even een belletje gepikt zodat de eigenaar toch uiteindelijk nog op een eervolle vierde plaats in het eindklassement eindigde.

Al met al was het weer een leerzame en gezellige vliegdag op de Ginkelse Heide. Met dank aan de juryleden.

Uitslag:

RC-Electro
1) Paul Elings1678 punten
2) Ton Reinten1563 punten
3) Cees van Rhee1491 punten
RC-zweef
1) Ton Reinten1142 punten
2) Paul Elings1008 punten
3) Carel Wichgers951 punten
4) Cees van Rhee798 punten


 
Verslag van de eerste ELC Electrozweef wedstrijd 30 Mei 2005.
Zondag 30 Mei 2005

Op zondag 30 mei was het eindelijk weer zover. Het eerste elektro-buitenevenement stond op de kalender. Omdat er tijdens de afgelopen jaarvergadering diverse leden waren geweest, die aangegeven hadden dat ze i.v.m. werk op zaterdag niet aan de wedstrijden konden deelnemen, zijn de wedstrijden naar de zondag verplaatst. Helaas hebben we deze eerste wedstrijd mogen constateren, dat dit niet veel heeft gebracht. Het aantal deelnemers bleef steken op 4, waar we afgelopen jaar op 4 of 5 konden rekenen.

Volgends de voorspellingen zou het een mooie dag worden, en inderdaad, onze weersvoorspellers hadden gelijk. Blauwe lucht, weinig wind en een aangename temperatuur.

Rond 9.30 uur waren jury en deelnemers allen aanwezig. De jury ,bestaande uit Rijk van Huisstede, Ron Suykerbuyk en als introducé / aspirant-jurylid Eric Verwoert, begon met het loten voor de startvolgorde, vervolgens werden de palen ter bepaling van de vlieghoogte bij de low pass geplaatst.

Cees van Rhee was de gelukkige die als eerste mocht starten. Tijdens de voorbereiding bleek dat hij de cockpitkap van zijn Atlantis thuis had laten liggen. Geen nood, met een geleende Mefisto-kap en wat tape werd dit probleem opgelost. Net voor hij omhoog zou gaan werd er geconstateerd dat de stip voor de doellanding nog ontbrak. Een plastic hoes en een haring brachten uitkomst.

Na dit korte oponthoud kon Cees uiteindelijk de lucht in. Ondergetekende assisteerde met het souffleren van het programma. Startprocedure, procedure turn, horizontale acht. Helaas, lezen is moeilijk, en 1 programmapunt (10 seconden rechtuit) was overgeslagen. Deze had voor de procedure turn gevlogen moeten worden. Ik was hier volledig debet aan, dit kon de jury Cees niet aanrekenen en in overleg werd de 10 seconden rechtuit alsnog gevlogen. Vervolgens werd het programma weer voortgezet met 2 loopings gevolgd door de low pass. Dit lijkt een tamelijk eenvoudig programmapunt, maar in de praktijk valt het zwaar tegen. Grootste probleem hierbij was dat het veld niet vlak is. Bij het aanvliegen tegen de wind in liep het veld behoorlijk op. Op het meetpunt zat Cees nog boven de 1,5 meter, maar hij verkeek zich op het oplopen van het veld en 10-15 meter verder raakte het model de grond. Hierbij maakte het model een grondzwaai en liep helaas wat schade op aan de vleugelbevestiging. Cees liet zich hierdoor niet uit het veld slaan. Gezien het feit dat de programmaonderdelen waar de vleugels het zwaarst worden belast, al achter de rug waren, durfde hij het aan om de vleugel tijdelijk met tape vast ter zetten. Na weer gestart te zijn, vervolgde hij het programma met 4 wisselbochten, een hoge bocht en daarna landingscircuit met doellanding.

Volgende die mocht starten was Carel met zijn P-13. Echter bij controle van de roerfuncties bleek het richtingsroer vreemd te doen. 1 scharnier was finaal afgebroken. Carel vroeg - en kreeg van - de wedstrijdleiding uitstel om e.e.a. te kunnen repareren.

Het gevolg was dat de nummer 3 hals-over-kop mocht starten. Aangezien ik nummer 3 had geloot, viel deze surprise mij ten deel. Ik had gelukkig alles startklaar liggen, en kon dus direct weg. Ik had echter deze ochtend nog geen proefstart gemaakt, waardoor ik tijdens de eerste programmapunten aan het trimmen was. Dit kwam het strakke vliegbeeld niet ten goede. Ook had ik dit jaar het programma nog helemaal niet geoefend, wat ook niet echt meewerkt om de figuren echt strak te vliegen. Hier en daar liet ik dus een steekje vallen, maar over het algemeen viel deze ronde niet tegen. Zelfs met de low pass pakte ik punten (lager dan 1,5 meter op het meetpunt), hoewel ik ook bijna de grond meepakte.

Aangezien Carel nog niet gereed was, mocht Ton Reinten hierna starten. Ondanks enige minpuntjes vloog Ton een hele strakke figurenronde. Omdat hij bij de low pass van Cees en mij had gezien dat tegen de wind in het oplopende veld zeer tricky was, besloot hij de low pass met de wind mee te doen. Helaas, het mocht niet baten. Nog voor het meetpunt raakte hij de grond waarna hij direct up gaf en de motor aanzette. Gevolg was dat hij na deze touch down omhoog schoot en op het meetpunt ruim boven de 1,5 meter zat en hiervoor dus geen punten pakte.

Carel had inmiddels zijn P-13 gerepareerd en kreeg de gelegenheid om een proefstartje te maken. Alles in orde. Na de landing snel even het accupakket wisselen en hierna starten voor de wedstrijd. Carel presteerde echter de start op te leuken met vrije capriolen welke de jury minder kon waarderen. Dit kostte hem behoorlijk veel punten. Ook de andere figuren kwamen niet echt uit de verf. Al met al geen beste ronde.

De tweede ronde was de bekende tijdvlucht met doellanding. Bedoeling is om hier exact 150 seconden te vliegen. Elke seconde korter of langer gevlogen geeft strafpunten, elke meter van de stip verwijderd geeft strafpunten.

Cees mocht hier de spits afbijten. Hij deed dit keurig door met 149 seconden op 11 meter van de stip te eindigen. Hierna mocht Carel het proberen. Zowel qua tijd als qua afstand deed hij het iets minder goed dan Cees. Daarna was ik aan de beurt. Rustig op een meter of 3-4 hoogte rondjes vliegen. De rondjes zodanig groot maken dat elk rondje ongeveer 30 seconden duurde. Deze strategie pakte zeer goed uit. Tijd 150 seconden exact en 8 meter vanaf de stip. Een beetje geluk heb je hierbij wel nodig. Één of twee seconden meer of minder heb je zo te pakken.

Ton was de laatste die het mocht gaan proberen. Hij had mijn strategie afgekeken en kwam op zich op de juiste tijd op de juiste plaats aan. Echter hij had teveel hoogte en wilde zijn Mefisto niet hard aan de grond zetten. Met deze snelheid en bij deze hoogte zou dat gegarandeerd tot schade hebben geleid. Ton besloot om nog maar een klein rondje te doen en te proberen de volle punten voor de afstand binnen te halen en de tijd hierop aan te passen. Uiteindelijk resulteerde dit in 167 seconden en 9 meter vanaf de stip, waarmee hij op dit onderdeel behoorlijk wat punten inleverde.

Gezien het feit dat het door het mooie weer al behoorlijk vol liep op het veld en we eigenlijk ook een RC-zweefwedstrijd er achteraan hadden gepland, hebben we geen 3e ronde (een 2e figurenronde) meer gevlogen. Door schietlijnproblemen hebben wij uiteindelijk de RC-zweefwedstrijd niet meer kunnen vliegen.

Reste de jury de score op de club uit te rekenen, en dinsdag 1 juni werd navolgende uitslag bekend gemaakt:

1) Paul ElingsMefisto 1755 punten
2) Ton ReintenMefisto1678 punten
3) Cees van RheeAtlantis II1484 punten
4) Carel WichgersP-13 E1389 punten


Bij deze namens alle deelnemers: Jury bedankt!

P.S: Mocht je meer informatie willen hebben over het programma, of heb je belangstelling om eens mee te vliegen, meld je dan. We zullen je dan het programma doen toekomen en op verzoek het programma met je doorspreken en uitleggen hoe je bepaalde figuren het beste kunt vliegen.

Ook voor deze clubwedstrijden geldt: Hoe meer zielen, hoe meer vreugde. Hoewel we als deelnemers enige competitie onderling niet schromen, vinden wij het gezellig met elkaar vliegen belangrijker dan het winnen. Onze belangrijkste motivatie om mee te doen is dat je juist door het meedoen je eigen vliegvaardigheid toeneemt en dat je aan de hand van de resultaten gedurende het seizoen een beeld voor jezelf kunt vormen wat onderdelen zijn waar je voor jezelf wat extra aandacht aan kunt besteden.

 
Texel 3 mei t/m 8 Mei 2005
Dinsdag 3 mei 2005

Vandaag aangekomen met 9 personen in de kampeerboerderij. De reis liep voorspoedig, geen files en mooi op tijd voor de boot. Onderweg wel wat buien gehad maar op Texel zou het mooi weer zijn.
Ton met zijn slowflyer bij de boerderij
Na het uitladen eerst bij de boerderij gespeeld met wat slowflyers. Er stond bijna geen wind, vandaar. Samen met Paul en Wijnand boodschappen gedaan in de Koog. Voor vanavond staat macaroni op het menu. Voor het eten koken proberen we ons geluk bij de vuurtoren. Er staat echter geen zuchtje wind op het moment dat wij daar aankomen. Het blijft bij enkele worpen om te trimmen en dan gaan we maar weer terug.

Paul en Wijnand zijn de koks voor vanavond, het ruikt heerlijk in ieder geval. Het eieren bakken blijkt het lastigste van de hele klus. Als de pan dan uiteidelijk leeg is heeft iedereen een heerlijk vol en voldaan gevoel.

Ron vlak voor het nachtvliegen met zijn knuffel.
We besluiten ons geluk nog bij de veerpont te proberen en ja hoor, het gaat! Paul en ik vliegen met de flying-V’s en dat gaat best. De normale schuimpjes hebben ook genoeg lift om boven te blijven en zo sturen we een uurtje tot het donker(en koud) wordt. Een mooie afsluiting van deze eerste dag. ’s Avonds geven Ron en Dennis een demonstratie nachtvliegen met hun depron modellen. Dit gaat dankzij de moderne techniek toch wel een stuk beter dan in het verleden.

Woensdag 4 mei 2005

Het regent ’s morgens een beetje. Tussen de buitjes door vliegen Paul en ik een rondje met de slowflyers. We merken dat het toch wel waait ondanks het mistige en natte weer. Tegen de middag gaan we naar de vuurtoren waar het inderdaad blijft hangen. Na een uurtje vliegen trekt er een mistbankje op en moeten we aan de grond blijven. We nemen koffie bij het restaurant en wachten tot het opklaart. Daarna hebben we nog een uur of twee kunnen sturen. Tegen vijf gaan we terug naar de boerderij. Warm worden en het eten klaarmaken. We hebben gebakken aardappelen, stoofvlees en sperciebonen op het menu staan. Dit smaakt weer prima en word afgemaakt met roomijs en vruchtjes. Na het opruimen, kopje koffie en 5 minuten stilte proberen we het in de slufter. De wind staat niet haaks op het duin maar het is wel gezellig. Zelf hou ik het al gauw voor gezien na enkele vermoeiende duinbeklimmingen. Het is mooi om te kijken naar de anderen die toch wel met grote regelmaat over, in en onder het duin vliegen. Als de zon onder is breken we hier ook op en vermaken ons in de boerderij met bouwen, darten en lezen.

Donderdag 5 mei 2005

Droog en wind uit het zuidwesten. Eerst nog even de flying-V met elektro proberen. Hij vliegt wel 2 minuten dan is de accu leeg. Naar de vuurtoren waar we tot de ontdekking komen dat de wind iets meer zuid is dan verwacht. Het gaat in het hoekje vlak bij de parkeerplaats en ik vlieg de flying-V. Langdurig linksom, kort bochtje naar rechts en direct weer linksom anders waai je de hoek om. Als ik op een gegeven moment aangevlogen wordt door Dennis blijf ik maar kijken. We gaan terug naar de boerderij voor de koffie en reparaties. ’s Middags proberen we het weer bij de pont en daar staat de wind goed.
Ton hier met de Flying V bezig in de avond uren bij de pont.
Ik vlieg met de Miss America en het is lekker vol in de lucht. Anne komt er ook bij waarmee de club compleet is. Op een gegeven moment vliegen Anne en ik tegen elkaar en stort de Miss America ter aarde. Het blijkt dat de schakelaar is geraakt en deze is stuk. Daar Paul al terug is gegaan en mijn andere kist in zijn auto ligt rest mij niets anders dan te genieten van de anderen. Het is een mooi schouwspel want Ron en Cees presteren het om minstens iedere 30 seconden elkaar te raken!

Voor het avondmenu staat koude schotel op de kaart en deze wordt gretig naar binnen gewerkt door de aanwezigen.

Na het eten besluiten Cees en ik ons geluk te proberen in de slufter. Het is een gok want het druppelt wat en de wind staat iets te zuid. Eenmaal boven moeten we eerst even schuilen voor de toch wel heftige regenbui. De zender, flying-V en piloot worden kletsnat maar dat was de gok. Als het even wat minder drupt werp ik mijn model recht naar voren en zie hem met mooie waggelbewegingen rechtsaf langs de helling gaan. 100 meter verder ligt hij aan dek. Ik haal hem op als Cees ook zijn model gooit. Zie hem recht op mij afkomen en vlak naast mij ligt Cees ook aan dek. Dat gaat dus niet, jammer. We druipen af naar Princenhaage om op te drogen. Er wordt die avond stevig gerepareerd.

Vrijdag 6 Mei 2005

Droog en harde westenwind. Cees gaat snel in de Slufter vliegen met zijn balsa hellingkist voordat het te druk wordt. Hij kan een half uur sturen en stopt dan maar vanwege de aanzwellende mensenmassa. Die is binnen!

Dennis hier, bij de vuurtoren, bezig met zijn poging door het lint te vliegen.
Ik vertrek met Paul naar de vuurtoren waar we met de schuimpjes sturen. Op een gegeven moment breekt bij Paul de kwiklink van het hoog/laag en pakken we de Flying V’s. Later komt de rest erbij. Dat gaat super vandaag, Anne heeft een hengel met lint mee waar de piloten doorheen sturen. Hier kun je zien wie de kist beheersen. Tussendoor even naar het restaurant om wat te nuttigen en warm te worden en dan weer vliegen. Dit is toch wel een superlocatie. ’s Avonds hebben we de barbecue. Ervoor en erna vlieg ik met de Mefisto, het is meer speedvliegen dan zweven en al snel zijn drie accu’s leeg gevlogen. Leuk! Als het donker wordt beleven we een simulatie vliegavond. Drie PC’s met stuurkasten draaien overuren en vaak liggen we dubbel van het lachen. Met deze kisten kun je het onmogelijke uithalen.

Zaterdag 7 Mei 2005

s'Ochtends werd er door de regen veel gerepareerd.
Dit is de eerste ochtend dat we niet gewekt worden met een kop koffie op bed. De late avonden eisen hun tol, dat is duidelijk. Het weer is ook slecht dus het is niet erg om wat uit te slapen. In de ochtend blijft het bij bouwen en op de PC vliegen.

’s Middags waait het echt stevig en word het droog. Dit word maximaal uitgebuit met een vliegsessie bij de vuurtoren. Het is de laatste vliegdag en enkelen doen echt moeite om de EPP kist op te maken. We hebben reuze lol. Opvallend dat de kisten steeds beter gaan sturen. Of zou het de ervaring van de piloten zijn? De wind speelt hier zeker ook mee want het gaat super deze middag.

De Swift scheurt boven het water in de slufter.
Tegen de avond lokt toch nog de slufter en wanneer het publiek verdwenen is wagen we het. Enkele schuimpjes kiezen het luchtruim en Dennis vliegt met zijn Swift. Net als Cees met zijn balsa kist aankomt krijgen we bezoek van de boswachter. Die verteld ons dat we hier niet mogen vliegen alleen Cees hoort dit te laat en doet nog een gooi. Dat vind de boswachter niet leuk maar we landen onze kisten en vertrekken net voor het donker.

Zondag 8 Mei 2005

De dag van vertrek. Op tijd eruit, spullen ruimen en auto’s laden. Dit gaat snel en we kunnen zo de boot op. Na een voorspoedige reis komen we moe maar voldaan bij de club. Na nog een uurtje opruimen en spullen herverdelen gaan we huiswaarts. Ik vraag me af of we wel begrepen worden door diegenen die onze verhalen aanhoren of lezen. Dit maakt mij niet zoveel uit, ik heb het weer prima naar mijn zin gehad en zie uit naar het volgende vliegkamp. Mensen, bedankt voor de gezellige dagen!