Verslagen kunnen gemaild worden naar webmaster@elc1950.nl. Foto's graag als bijlagen meesturen.

foto'sdoor Ton Reinten   Texel 2008

Dinsdag 29 april, vertrek van de club. Hemelvaart is vroeg dit jaar en wij dus ook. We hebben drie auto’s om de lading te dragen. Gelukkig kan er veel in de bus van Paul en de pickup van Ewout. Rond half elf zijn we on route. Wanneer we aanrijden bij de pont zijn we net te laat voor de pont van half een en moeten we een uur wachten. Mooi de tijd voor een hapje. Terwijl we wachten op de pont arriveren de anderen ook. Na de overtocht zijn we rond half drie bij het onderkomen "Princenhaage". Het is dan mooi weer en de eerste zonnebrand lopen we op. Met vereende krachten worden de auto's gelost waarna een enkeling alvast een rondje electro vliegt bij de kampeerboerderij. Zelf probeer ik de Drongo, een plank-model uit te trimmen. Dit is vooralsnog niet succesvol. Er moet lood in, is de conclusie. Tegen het eind van de middag moeten Cees, Ars, Ewout en ik dan toch naar de helling. De pont moet het worden. Schuimpjes model Mustang en Flying-V mee en daar gaan we. Onderweg merken we dat er druppels komen en kleurt de lucht zwart. Inmiddels bij de pont aangekomen blijven we maar zitten in de auto want het giet. Wanneer het even opklaart pakken we snel de kisten om te vliegen. Helaas gaat het weer door met regenen en alleen omdat we niet onverricht ter zake huiswaarts willen gaan gooien we de kisten van de helling. Uiteraard komen we niet ver, trim en gevoel kloppen niet en ik lig onderaan de helling met de Mustang. Natgeregend, kisten en zenders nat weten we niet hoe snel we terug moeten. 's avonds heerlijke macaroni gegeten en we zien het droog worden. Na het eten trekken we naar buiten om elektro te vliegen en het is ouderwets raggen rondom de boerderij. Ik geef het al snel op vanwege de kou. Een aantal trekt nog de duinen in met vliegend schuim. Aan de binnenkant van de Slufter draagt het en het schouwspel is vanuit de kampeerboerderij goed te volgen. De eerste vliegronde is gemaakt. Woensdag 30 april, koninginnedag! Rond half negen is iedereen wakker en neemt het ontbijt. Tijdens het ontbijt wordt de tactiek voor de dag besproken. De dames gaan naar de koninginnemarkt in Den Burg en wij, de heren piloten gaan op zoek naar een mooie helling. Er staat een straf windje OZO. Te oost voor de pont en te zuid voor De Cocksdorp. Ik rij mee met Ewout richting oost waar we eerst bij het monument gaan kijken. De conclusie is dat we een locatie moeten zoeken meer naar het zuidoosten van het eiland. Onderweg proberen we het bij de Lancasterdijk als Marti, Dennis en Ars zich bij ons voegen. Uiteindelijk komen we uit langs de Ijsdijk bij Oudeschild waar Paul en Cees al bezig zijn. Hier is het prima en eerst met de Mustang en later het vleugeltje gevlogen. Ewout beëindigd mijn vlucht door mijn complete antenne van de zender te vliegen. Gelukkig? breekt deze uit het zenderhuis en schiet een stekker los zodat nog aan de helling met 5 minuten epoxy gerepareerd wordt. Ewout vliegt bij deze manouvre zijn neus van de kist en mag ook plakken. Omdat we beide trek hebben in koffie gaan we terug naar de boerderij. Daar vinden de reparaties plaats die noodzakelijk zijn. Na de lunch willen we weer op pad. De wind is nu meer zuidelijk en we gokken de pont. Nu ben ik met Paul mee en ook Nicole stapt in. We halen wat boodschappen in Den Burg als het ook weer begint te regenen. Na enige twijfel wat te doen zien we het opklaren en slaan linksaf naar de pont. Daar aangekomen zien we de auto's van Cees en Marti staan echter geen piloten te bekennen. Ik maak het kleine vliegende vleugeltje startklaar en merk dat deze niet reageert op de zender. Vreemd en ik begrijp er niets van. Omdat de wind niet goed op de helling staat besluiten we terug te gaan. Onderweg zien we waar de anderen staan, zij zijn een heel stuk gelopen om een geschikte plek te vinden. Terug bij de boerderij vind ik het probleem met het kleine vleugeltje. Blijk ik een zenderkristal met label kanaal 68 te hebben die in werkelijkheid op kanaal 67 zend! Oei, oei, ik ben blij dat ik er zo achter kom zonder brokken aan eigen materiaal of dat van anderen. De kist doet het verder prima en ik zet hem meteen om naar kanaal 74. Het avondeten is kip met aardappelpartjes en groenten. Een smakelijk maal wat grif in de vele hongerige magen verdwijnd. Ik help met de afwas terwijl een aantal weer de binnenkant van de Slufterdijk benut. Net voor een fikse bui met regen en hagel zijn ze binnen. Nicole is met Eric en andere kinderen naar de vreugdevuren wezen kijken die per traditie worden afgestoken op Texel. 's Avonds lees ik wat en ga lekker loom slapen. Donderdag 1 mei, Hemelvaartsdag. Negen uur wakker en aan het ontbijt. Er vallen nog wat druppels waarna het snel opklaart. Samen met Ewout vertrek ik richting veerpont waar de zuidenwind flink blaast. eerst met de Mustang die echter na enkele klappers wat last krijgt van een kwispelende staart, bruislijm is dus ongeschikt om het stabilo op de romp te plakken. Het kleine vleugeltje doet het leuk. Nadat Ars een roerhoorntje eraf gevlogen heeft moet deze ook aan de kant. De Drongo moet er dan aan geloven. Eerst wil het niet maar na het flink verzwaren van de neus blijkt hij toch te vliegen. Zonder staart met te veel hoog- laag en te weinig aileron uitslag schiet hij toch mooi langs de helling. Omdat Ewout een kapotte stekker heeft opgelopen gaan we terug voor reparaties. De rest gaat 's middags nog naar de pont ik blijf om te repareren. Stabilo Mustang gekit en wat lood in de neus, Drongo lood ingebouwd en een nieuwe staartvin erop, roerhoorntje kleine vleugeltje vervangen. Het loopt dan tegen het avondeten. Vanavond eten we een heerlijke rijsttafel gemaakt door de dames. Na het avondeten is er nog tijd om elektro te vliegen en vandaag mag de Mefisto los. Mooi weer gehad deze dag en goed kunnen vliegen. Vrijdag 2 mei. Het is een stralende dag die begint met weinig wind. Er worden daarom eerst wat rondjes bij de boerderij gevlogen met elektro aangedreven modellen. Veel lol als we een kleine EPP Fox van Wijnand op de rug van een Easystar omhoog brengen. Na het losgooien is de Fox supersnel weer beneden maar hij doet het! De middag brengt een zuidenwind waardoor de meute naar de veerpont trekt. Hier gaat het super en de Mustang vliegt dankzij het extra lood in de neus nu strak zijn rakken. Later als de wind steeds minder wordt ook nog de kleine vleugel van stal gehaald. Pas als Hans de antenne van mijn zender vliegt (dat is de tweede keer dit kamp) is het even voorbij. Secondenlijm met activator maken een snelle reparatie mogelijk en ik ben weer airborne. De wind draait steeds verder naar het westen en zwakt af, hierdoor zakken we uiteindelijk onderuit en stopt het heerlijke hellingvliegen aan het einde van de middag. Bij de boerderij wordt nog electro gevlogen tot het avondeten. Vanavond staat een heerlijke koude schotel op tafel die snel in de hongerige magen verdwijnd. De avond na het eten gebruik ik om met de Blaster te DLG 'en en dit totdat het te donker wordt. Moe maar voldaan van deze prachtige vliegdag laad ik mijn spullen en mijzelf weer op voor morgen. Nicole gaat vanavond karten met de jeugd. Zaterdag 3 mei. Een prachtige dag met voor de tijd van het jaar mooi weer. De zon schijnt en er is weinig wind. Koffie van Ellen om wakker te worden, een broodje en met Ewout mee naar Den Burg. Hij wil even kijken in de lokale boekwinkel maar vind niet wat hij zoekt. We verlaten snel Den Burg op zoek naar een helling. We komen weer uit op de Ijsdijk en de kleine vleugel blijft ondanks hangen en wurgen net niet boven. Te weinig woei voor onze schuimpjes dus terug naar de boerderij. Daar hebben we een prachtige middag met zon, elektro vliegen en zelf vlieg ik met de Blaster. Sommige vluchten pak ik thermiek en meedraaiend kom ik zelfs achter de dijk van de Slufter terecht. Gelukkig steekt de Blaster ook nog en steeds kom ik weer terug hoewel dit enkele keren mis lijkt te gaan tot grote hilariteit van de toeschouwers. Veel worpen kunnen maken, een goede oefening. Tegen de avond gaat de barbeque aan en we genieten uit de wind en in het avondzonnetje. Na het eten kriebelt het toch, de wind is wat meer geworden en blaast vanuit het oosten. De Cocksdorp is ons doel en bij het monument trekken we onze baantjes. In de schapenwei waar veel schapen hun behoefte gedaan hebben dus uitkijken waar je loopt en goed kijken voordat je je schuimpje opraapt. Het draagt super en dankzij de smalle band waarbinnen gevlogen wordt zijn er veel hits. Zelf heb ik het aan de stok met Hans die net zo lang achter de Mustang aan gaat tot hij met een subtiel tikje onder de staart deze naar moeder aarde verwijst. Tot het donker gaan we door. Een mooie afsluiting van een mooie week. Voldaan keren we terug bij de boerderij waar hete koffie ons weer wat moet opwarmen. Kisten en laders worden ingepakt. Zondag 4 mei, vertrekdag. We zijn een beetje laat, kwart voor negen, wakker. De gordijnen zitten dicht waardoor het erg donker is binnen. Buiten is het inmiddels prachtig zonnig weer. We ontbijten en dan gaat iedereen inpakken, opruimen en pakken. De bezem gaat erdoor en dan zijn we klaar voor vertrek. De groepsfoto wordt nog gemaakt en dan gaan we. We pakken de pont van elf uur zonder wachttijd en ook de rest van de reis gaat vlot. Om half twee zijn we bij de club waar de bus van Paul en de Pick-up van Ewout worden leeggepakt. Als de spullen op de club zijn uitgepakt en opgeruimd maken we de laatste kilometers naar huis. Ik kan in ieder geval terugkijken op een geslaagde week en kijk uit naar volgend jaar!

door Ton Reinten1e Clubwedstrijd RC-electro - 12 april

Het gaat weer beginnen! De eerste wedstrijd dit seizoen en maar liefst zes deelnemers ingeschreven. 10 uur op de hei, even een proefvluchtje en ja hoor alles werkt nog zoals het hoort. Wel wat weinig deelnemers al aanwezig op de hei, Cees is er, Paul, ikzelf en de jury. Paul weet dat Eric panne heeft aan zijn model, (toen waren er nog vijf) Ars komt wat later (toen waren er nog vier)en ja daar is Rob ook al. De reeds aanwezige clubleden klagen dat ze alleen achteruit kunnen vliegen met de stevige wind die opgestoken is. Paul maakt de mefisto vliegklaar en komt tot zijn verdriet tot de ontdekking dat een aileron servo niet meer werkt(toen waren er nog drie). Het waait guur en hard. Te hard voor de elipsoid van Rob(toen waren er nog twee). Na het loten voor de startplek mag ik eerst beginnen met de vliegkunsten. De starling voorzien van een verse lading neutronen, Cees als soufleur en daar gaat ze. Ook ik heb wat moeite met de wind, het model gaat hier goed doorheen maar krijgt zo af en toe een zetje. Het vliegen van de figuren is hierdoor slordig. Of zou dit komen doordat de piloot wat vastgeroest is? Het is weer de eerste vlucht dit jaar dus dat zou kunnen. Laag vliegen levert nul punten op en de loopings verwaaien danig. Cees vergeet de wisselbochten maar de jury is vergevingsgezind en ik mag mijn figuur toch nog vliegen. Het landen lukt binnen 10 meter van de stip en ik ben tevreden gegeven de omstandigheden. Oh ja, we horen een krakje wanneer de kist de grond raakt. Niet echt hard en ook is er geen schade te zien aan de kist. Dan mag Cees zijn kunsten vertonen, ik soufleer hem daarbij. Zijn start is er een met een 90 graden bocht richting jury doordat een windvlaag de kist opzij zet. Ook hier heeft de wind vat op het model en is het lastig een mooi vliegbeeld neer te zetten. De wisselbochten lukken ook niet mooi echter het laag vliegen levert wel punten op. Ook Cees land binnen bereik van de stip. De tweede ronde is 150 seconden met doellanding. Heel makkelijk totdat je moet landen en dan ook nog liefst op de stip. Bij mijn start merk ik dat de kist graag naar de grond wil en moet enkele klikjes up trimmen. Nog schrik ik hier niet van en vlieg mijn rondjes terwijl de seconden verstrijken. Nog 30 seconden zegt Rob die mij bijstaat deze ronde. Oh dan moet ik zo naar beneden hoor ik mijzelf denken. De flaps er vol op en gelijk weer eraf want de kist duikt verticaal naar beneden. Dat ben ik niet gewend van de starling en nu pas bedenk ik dat er een krakje was bij de laatste landing. Nog net niet in paniek probeer ik de flaps nog eens om nog wat te redden van de punten. Ik geef gelijk maar wat up en nu ziet het er beter uit. Door de schrik van de duikvlucht schiet ik echter flink door en land 51! meter over de stip met een overschrijding van de vliegtijd. Slecht gedaan dus maar gelukkig is de kist goed terug gekomen. Mijn eerste gedachte was dat de servoplank los moest zitten maar dit blijkt niet zo te zijn. Tot op dit moment heb ik de oorzaak nog niet gevonden waarom ik zo moest trimmen. Cees doet het beter. Hij neemt wat teveel tijd en land zo’n acht meter voor de stip. Een goed resultaat gezien de omstandigheden. Tijd voor een derde ronde nemen we niet. Het is koud, regen dreigt en een aantal is hard toe aan een bakje koffie. Zelf vlieg ik nog eens om de trimstanden te corrigeren voordat de starling ingepakt wordt. Later bij de bekendmaking blijkt dat Cees zowel in de figuren als de tijdvlucht meer punten heeft vergaard dan mij en hij is dan ook de terechte winnaar van deze ronde.